|
Ascolta le poesie declamate da Franco Penza:
Lassammo fa a Dio e
S. Francesco
|
|
|
|
‘A MURTIATA D’’O CUCCHIERE AFFITTO
|
Embè, m’ha dato ‘a corza! Fuss’acciso!
Statte, Totò, nun voglio pazzià!...
M’ha dato ‘a corza!...E po…Totò, tu hè ‘ntiso?
_-Assanc’j ‘nculo a mammeta a pparlà!...
Cchiù de quinnece vote sarrà sciso
P’allummà nu sicario e pe piscià…
‘A corza mmano a ll’urdemo m’ha miso…
E va…M’’ha saputo cumbinà…
E’ curruto nu guardio ccà vicino:
stu magnacazzo, già m’ha dato tuorto.
M’ha ditto: Ave ragione il signorino…
Piglialo ‘nculo, mo’, deritto o storto…
Teh, teh,!...Pure nu sordo papalino!...
Mannaggia ‘e meglio muorto ‘e chi ll’e muorto!
II
Statte a vvedè ch’aggi’a ‘vè tuorto appresso!
A ccà ddereto sto ssentenno e abbotto.
Uno si vo’ piscià nun è permesso?
Comme te pare: me pisciavo sotto?...
E stive frisco…L’he truvato ‘o fesso!...
-Nun è p’’a corza, ‘o ssà, me ne strafotto!
E’ p’’o cavallo…-Stu cavallo ‘e ggesso?
Vuò vedè ca va ‘nterra si t’’o votto?
Tu pe nu sordo staje facendo ‘o pazzo!
‘Ncopp’a stu punto ‘o ssaccio ch’aggio tuorto:
chesta è ‘a muneta e ppiglialo int’o mazzo!...
Ma ched’è: mo mme guarde pure storto?
Me vuò fa ‘na zumpata attorno ‘o cazzo?
Vattenne, va fa ‘nculo a cchi tè morto!...
|
|
|
|
PIANEFFORTE ‘E NOTTE
|
Nu pianefforte ‘e notte
Sona lontanamente
E ‘a musica se sente
Pe ll’aria suspirà.
E’ ll’una: dorme ‘o vico
Ncopp’a sta nonna nonna
‘e nu mutivo antico
‘e tanto tempo fa.
Dio, quanta stelle cielo!
Che luna! E c’aria doce!
Quanto na bella voce
Vurria sentì cantà!
Ma solitario e lento
More ‘o mutivo antico;
se fa cchiù cupo o vico
dint’a all’oscurità.
Ll’anema mia surtanto
rummane a sta funesta.
Aspetta ancora. E resta,
ncantannose, a penzà.
|
|
|
|
DA ‘O QUARTO PIANO
|
Giacchè te cucche ampressa
Pe te scetà matina
‘e st’aria fresca e fina
t’affacce a risciatà;
giacchè chi sa che suonne
te suonne ancora e, spierte,
te gire st’uocchie apierte
chi sa penzanno a che;
dimme, Adelà, mme vide,
a sta fresca e ffina,
passà quacche matina
c’’a parta toia guardà?
C’’o cammese celeste
Ca te se sponte ‘mpietto
E quase pe dispietto
Nun se vo maie nzerrà;
c’’o pede piccerillo
ca int’a cazetta nera,
p’’e fierre d’’a ringhiera
mo dice si mo no:
ca tu staie quase ncielo
ncopp’a stu quarto piano,
che fa? Pure ‘a luntano,
te veco e dico:”A i’ llà!”
Ma mo (scuse, io so chiaro),
nu cchiù comm’a na vota
sbatte stu core e avota
sta capa mia pe tte!
Passo, chi ‘o nnega? E’ overo;
ma si tengo mente
so freddo e indifferente,
comme si fredda tu.
Chest’è! Nziemme a sti fronne
Ca fa cadè l’autunno
Quant’ate cose a ‘o munno
Pe forza hanna cadè!
Dunque? Giacchè cchiù ampresso
Te suse ogni matina
A st’aria fresca e fina
Te miette a risciatà;
giacchè si ce vedimmo
nun ce sbollimmo e ardimmo
comm’a na vota cchiù,
statte affacciata!
E resta cu st’aria indifferente:
passano tanta gente,
passo pur’io, che fa?
|
|
|
|
PIANOFORTE ‘E NOTTE
|
Nu pianoforte ‘e notte
Sona luntanamente
E ‘a musica se sente
Pe’ ll’aria suspirà.
E’ ll’una: dorme ‘o vico
‘ncopp’a sta nonna nonna
‘e nu mutivo antico
‘e tantu tiempo fa.
Dio quanta stelle ‘ncielo!
Che luna! E c’aria doce!
Quanto ‘na bella voce
Vurria sentì cantà!
Ma sulitario e lento
More ‘o mutivo antico,
se fa cchiù cupo ‘o vico
dint’a ll’oscurità.
L’anema mia surtanto
Rummane a sta funesta.
Aspetta ancora. E resta
‘ncantannose, a penzà. |
|