|
Ascolta le poesie declamate da Franco Penza:
Lassammo fa a Dio e
S. Francesco
|
|
|
|
DA ‘O QUARTO PIANO
|
Giacchè te cucche ampressa
Pe te scetà matina
‘e st’aria fresca e fina
t’affacce a risciatà;
giacchè chi sa che suonne
te suonne ancora e, spierte,
te gire st’uocchie apierte
chi sa penzanno a che;
dimme, Adelà, mme vide,
a sta fresca e ffina,
passà quacche matina
c’’a parta toia guardà?
C’’o cammese celeste
Ca te se sponte ‘mpietto
E quase pe dispietto
Nun se vo maie nzerrà;
c’’o pede piccerillo
ca int’a cazetta nera,
p’’e fierre d’’a ringhiera
mo dice si mo no:
ca tu staie quase ncielo
ncopp’a stu quarto piano,
che fa? Pure ‘a luntano,
te veco e dico:”A i’ llà!”
Ma mo (scuse, io so chiaro),
nu cchiù comm’a na vota
sbatte stu core e avota
sta capa mia pe tte!
Passo, chi ‘o nnega? E’ overo;
ma si tengo mente
so freddo e indifferente,
comme si fredda tu.
Chest’è! Nziemme a sti fronne
Ca fa cadè l’autunno
Quant’ate cose a ‘o munno
Pe forza hanna cadè!
Dunque? Giacchè cchiù ampresso
Te suse ogni matina
A st’aria fresca e fina
Te miette a risciatà;
giacchè si ce vedimmo
nun ce sbollimmo e ardimmo
comm’a na vota cchiù,
statte affacciata!
E resta cu st’aria indifferente:
passano tanta gente,
passo pur’io, che fa?
|
|
|
|
PIANOFORTE ‘E NOTTE
|
Nu pianoforte ‘e notte
Sona luntanamente
E ‘a musica se sente
Pe’ ll’aria suspirà.
E’ ll’una: dorme ‘o vico
‘ncopp’a sta nonna nonna
‘e nu mutivo antico
‘e tantu tiempo fa.
Dio quanta stelle ‘ncielo!
Che luna! E c’aria doce!
Quanto ‘na bella voce
Vurria sentì cantà!
Ma sulitario e lento
More ‘o mutivo antico,
se fa cchiù cupo ‘o vico
dint’a ll’oscurità.
L’anema mia surtanto
Rummane a sta funesta.
Aspetta ancora. E resta
‘ncantannose, a penzà. |
|