Poesie di Salvatore Di Giacomo  
Ascolta le poesie declamate da Franco Penza: Lassammo fa a Dio e S. Francesco
 
DA ‘O QUARTO PIANO
Giacchè te cucche ampressa
Pe te scetà matina
‘e st’aria fresca e fina
t’affacce a risciatà;

giacchè chi sa che suonne
te suonne ancora e, spierte,
te gire st’uocchie apierte
chi sa penzanno a che;

dimme, Adelà, mme vide,
a sta fresca e ffina,
passà quacche matina
c’’a parta toia guardà?

C’’o cammese celeste
Ca te se sponte ‘mpietto
E quase pe dispietto
Nun se vo maie nzerrà;

c’’o pede piccerillo
ca int’a cazetta nera,
p’’e fierre d’’a ringhiera
mo dice si mo no:

ca tu staie quase ncielo
ncopp’a stu quarto piano,
che fa? Pure ‘a luntano,
te veco e dico:”A i’ llà!”

Ma mo (scuse, io so chiaro),
nu cchiù comm’a na vota
sbatte stu core e avota
sta capa mia pe tte!

Passo, chi ‘o nnega? E’ overo;
ma si tengo mente
so freddo e indifferente,
comme si fredda tu.

Chest’è! Nziemme a sti fronne
Ca fa cadè l’autunno
Quant’ate cose a ‘o munno
Pe forza hanna cadè!

Dunque? Giacchè cchiù ampresso
Te suse ogni matina
A st’aria fresca e fina
Te miette a risciatà;

giacchè si ce vedimmo
nun ce sbollimmo e ardimmo
comm’a na vota cchiù,
statte affacciata!

E resta cu st’aria indifferente:
passano tanta gente,
passo pur’io, che fa?
 
PIANOFORTE ‘E NOTTE
Nu pianoforte ‘e notte
Sona luntanamente
E ‘a musica se sente
Pe’ ll’aria suspirà.

E’ ll’una: dorme ‘o vico
‘ncopp’a sta nonna nonna
‘e nu mutivo antico
‘e tantu tiempo fa.

Dio quanta stelle ‘ncielo!
Che luna! E c’aria doce!
Quanto ‘na bella voce
Vurria sentì cantà!

Ma sulitario e lento
More ‘o mutivo antico,
se fa cchiù cupo ‘o vico
dint’a ll’oscurità.

L’anema mia surtanto
Rummane a sta funesta.
Aspetta ancora. E resta
‘ncantannose, a penzà.